Gül Ailesi
Gülle başlayan isimler bu kadar çok olduğu gibi gül familyası da oldukça büyük bir ailedir. Gülün tasnifi yapılırken birkaç sınıflandırma yapılmış, katlarına, açılışlarına ve çeşitlerine göre. Biz bunları botanikçilere bırakarak bazı çeşitleri üzerinde duralım.
Yediveren gülü: Yaz kış demeden devamlı açarlar. Böylece güle özlem duyan gözlerimizin şifası olurlar.
Türk gülü: Osmanlı döneminde Anadolu’da yetişen katmerli bir gülmüş. 16. yüzyılda Avrupa’ya kaçırılmış. Bugün Van’da izine rastlandığı rivayetler arasında.
Gelin gülü: Çiçekleri orta büyüklüktedir. Yalınkattır, ve gelinlikler gibi beyazdır.
Misk güllü: Misk gibi kokarlar ve yazın ve sonbaharın sonuna kadar açarlar.
Şam gülü: Yazın açan, sarmaşık yapılı bir güldür. Anavatanı tam olarak bilinmiyormuş ama Şam gülü adını almış. Bu gülün en önemli özelliği bir dalında pembe, bir dalında beyaz bir gülün açabilmesidir.
Has gül: Çok katlı, güzel kokulu, yılda bir defa açan bir güldür. Yaprakları dolu dolu olduğu için has gül adını almıştır. Yüzyaprak gülü, nine gülü, Hollanda gülü, lahana gülü onun diğer adlarındandır. Bu isimler arasında en komiği sonuncusu galiba, siz ne dersiniz?
Reçellik gül: Kat kat yaprakları genişçe açılan güllerdir. Kokusu da çok hoştur. Uzun süre dayanmazlar. Hemen toplamak gerekir. Vakti geçince taç yapraklarına dokunmanızla kendini yerlere atıverir.
Bir de size tavsiyem. İster Ademoğlu ister Havvakızı olun kesinlikle gül reçeli yapın. Yapamazsanız bile annenizin, anneannenizin veya babaannenizin yanağına kocaman bir öpücük kondurup ondan isteyin. Gül reçeli yemeden bu dünyayı terk etmek zorunda kalırsanız gözleriniz açık gidebilir. Allah’ım o nasıl bir rayihadır! Halen aklımda.
Erengül: Adında gül olan ama gülle hiçbir akrabalığı bile bulunmayan bir çiçektir. O yüzden başka isimler de almıştır: Düğün çiçeği ve Girit lalesi gibi.
