“Fethin Müminleri”
Tarihin tam kırılma noktasında, biri kadın, beş insan, “İnsanların En Hayırlısı”na hayatı dar etti. Bunlardan biri şairdi. Sözleri zehirli hançerdi. Bir diğeri zengindi; “En Sevgili”ye suikastçı gönderdi. Öteki, şehrin önemli bir ileri geleni ki savaş delisi. Ve kalan ikisi de site devletinin lideri ve eşi.
Bunlar, konumlarını kaybetme korkusuyla; kinle, kanla, inat ve intikamla hareket etti. Yaptıkları affedilir gibi değildi. Gün oldu; devran döndü. Sahip oldukları hükümranlık yıkıldı. Baş iken ayağa düştüler. Lâkin baş düşman olarak gördükleri “O Sultan,” baş döndürücü bir dostluk ve merhamet gösterdi.
Affetti. Şaşırıp kaldılar. Zira O, “Rahmet Peygamberi”ydi. Son derece cömertti. Bu beş kişiye, yani Süheyl Bin Amr, Saffan Bin Ümeyye, İkrime Bin Ebu Cehil, Ebu Süfyan ve Hind’e, sahip olduklarından çok daha fazlasını verdi. Kalplerini fethetti. Bugün onları, “Fethin Müminleri” olarak saygıyla anıyoruz.
